czwartek, 2 czerwca 2016

Kilka rzeczy o ramadanie.



Poniżej przedstawiam podstawowe rzeczy, jakie warto wiedzieć o ramadanie:

1. W ramadanie nie chodzi o głód.

W godzinach dziennych, kiedy pościmy, prowadzimy normalne życie rodzinne i zawodowe  - po prostu powstrzymujemy się od jedzenia, picia, współżycia  i złego zachowania,  jak np.: przeklinanie, obgadywanie,niemiłe zachowanie.
Powstrzymywanie się od tego rodzaju zachowania daje spokój ducha, który pozwala jasno i racjonalnie myśleć. Pomaga to w byciu produktywnym, zamiast spędzać czas na myśleniu o złych uczuciach w swoim życiu, które mogą sprawić, że jesteśmy źli lub w depresji.
Ramadan jest okazją, aby wybaczyć, odpuścić i skoncentrować się na tym, co najważniejsze.

2. Pościmy nie tylko od jedzenia.

W rzeczywistości pościmy od wszelkich intensywnych pragnień fizycznych i duchowych. Pościmy od złości, smutku i frustracji. Oczywiście, nie można kontrolować, co sprawia, że jesteśmy zdenerwowani, ale można kontrolować sposób, w jaki reagujemy na sytuację i podczas miesiąca ramadanu mamy szansę potrenować to. 

3. Post jest dla nas treningiem.

Ramadan  przychodzi  raz w roku, jako przypomnienie i jako sposób od Boga na ćwiczenie naszej powściągliwości i samokontroli, które pomogą nam przez następny rok.
Podczas ramadanu powstrzymujemy się również od rzeczy, które są dla nas dozwolone normalnie, jak jedzenie i picie, czy współżycie z mężem czy żoną, bo jeśli będziemy w stanie powstrzymać się od rzeczy dozwolonych przez ten miesiąc, przez następne miesiące in sha Allah będzie nam łatwiej powstrzymać się od rzeczy zabronionych –haram.
Post jest również jednym z pięciu filarów islamu. Filar jest czymś, co zbliża nas do Boga i czyni nas silniejszym i stabilniejszym.
.
4. Nie musisz nam współczuć.


“O mój Boże, nie możesz jeść i pić przez następne 15 gdzin? Przykro mi!”. 

Nie. Nie musi ci być przykro. Mimo, że post może uczynić nas zmęczonymi, to jednak to, co otrzymujemy w zamian jest absolutnie warte tego. Uczucie, że jesteśmy w stanie  powstrzymać się od działań, które zazwyczaj tylko żywią nasze ego daje ogromną siłę.
Post, to przede wszystkim budowanie połączenia z Bogiem. Między nami a naszymi duszami. Powstrzymujemy nasze umysły od bycia niewolnikami naszych fizycznych ciał i tego, co pragną – to jest wspaniałe uczucie.


5. Muzułmanie w rzeczywistości nie poszczą całe 30 dni bez przerwy.

Właściwie pościmy od świtu do zachodu słońca. Przerywając post po zachodzie słońca jesteśmy wdzięczni Bogu za to, co mamy, zwykła woda staje się, czymś bardzo ważnym, a jedzenie, które do tej pory jedliśmy bez zastanowienia, smakuje o wiele lepiej. Czas nocy sprzyja większej refleksji nad tym, co dostajemy od Boga każdego dnia i dlatego część nocy spędzamy na modlitwie, dua i wychwalaniu Boga.

5. Duchowy element ramadanu.

Zamiast myśleć o każdej sekundzie zbliżającej nas do przerwania postu i obmyślania i przygotowywania wyszukanych potraw, pomyślmy, że w ramadanie nie chodzi o jedzenie, ale o głębszy sens. Myśląc i koncentrując się jedynie na jedzeniu i odczuwanym głodzie, czy pragnieniu, tracisz duchowy aspekt ramadanu. Post jest dyscypliną, która zmusza nas, abyśmy zapomnieli o jedzeniu, a skupili się na tym, kim jesteśmy, dlaczego tu jesteśmy i co zrobimy, abyśmy stali się najlepszą wersją samych siebie.


6. Ramadan to umiarkowanie.

Gdy muzułmanie poszczą przez długie, 16-godzin dnia, jest bardzo kuszące, aby zobaczyć zachód słońca i wypełnić nasze talerze jak największą ilością żywności, jaką możemy zmieścić w naszych żołądkach. W rzeczywistości , nasze ciała, aby przeżyć nie potrzebują tak dużej ilości jedzenia.

Jedną z najpotężniejszych rzeczy w poście jest nasza zdolność wytrzymania długiego okresu czasu bez jedzenia i wody, podobnie jak wielu biednych ludzi ma na codzień.  Ograniczenie spożycia żywności jest treningiem dla naszego ciała, aby jeść tylko to, co jest konieczne.
Karmienie nasze ego dużą ilością materialnych rzeczy, nigdy nie da nam możliwości ubiegania się tylko o to, co nam jest w rzeczywistości potrzebne, jedynie pozwala nam myśleć, że powinniśmy mieć wszystko, cokolwiek chcemy i coraz więcej.

W ramadanie tym bardziej powinniśmy zastosować się do zaleceń żywieniowych Proroka Muhammada (pokój  z nim), żeby jeść zdrowo i napełniać nasze żołądki 1/3 jedzenia, 1/3 wody i pozostawić 1/3 dla oddechu. Stosując się do tego, na pewno będziemy lepiej się czuć. Bardzo ważne, abyśmy nie rezygnowali z suhuru, czyli posiłku przed świtem.

Aboo Saeed al–Khudree przekazał, że  Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Boga z nim) powiedział:
„Jedzenie posiłku przed świtem w ramadanie jest błogosławieństwem, więc nie rezygnuj z niego, nawet jeśli miałby to być tylko łyk wody. Bóg Potężny i Jego aniołowie przesyłają błogosławieństwa tym, którzy zjedli posiłek przed świtem " [hadis Ahmad]

Jeśli śniadanie jest postrzegane jako ważny posiłek, zdrowy SUHUR jest jeszcze bardziej istotny. Zalecana jest żywność wolno trawiona,  jak jęczmień, owies i soczewica  oraz warzywa oraz powinno się unikać produktów tłustych i słodkich. Powinniśmy pamiętać o wodzie, aby nawodnić się. Sunną jest również szybkie przerwanie postu z chwilą zachodu słońca, daktylami lub wodą.


7. Post jest dobry dla naszego zdrowia.

Według badań z 2007 roku przeprowadzonych przez University of California w Berkeley, post  może zmniejszyć ryzyko chorób układu krążenia i nowotworów, cukrzycy dolnej, chroni przed niektórymi skutkami chorób Alzheimera i Parkinsona i poprawę funkcji poznawczych.
Żródło TUTAJ.

9. Ramadan jest miesiącem Koranu.

Ramadan jest miesiącem, kiedy Koran został objawiony Prorokowi Muhammadowi (pokój i błogosławieństwo Boga z nim). W rezultacie, Ramadan jest również znany jako miesiąc recytowania tekstu Koranu z odnowionym zaangażowaniem do realizacji zadania. Muzułmanie są zachęcani do ukończenia recytacji pełnegoKoranu co najmniej raz w miesiącu.

10. Nie każdy musi pościć.

Postu nie musi przestrzegać: osoba chora, w podrózy, dziecko przed osiągnięciem dojrzałości płciowej, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby starsze, dla których post byłby szkodliwy, osoba zmuszona siła/grożbą do przerwania postu.[fatwa]

11. Eid- święto zakończenia postu.

Ramadan kończy się Eid al-Fitr, świętem z okazji zakończenia postu. Zaczyna się specjalną poranną modlitwą, przed którą trzeba zjeść choć mały posiłek, najlepiej daktyle. Muzułmanie ubierają się w najlepsze ubrania i odwiedzają przyjaciół i krewnych oraz dają sobie upominki. TUTAJ więcej.

Podsumowanie, dlaczego muzułmanie poszczą?

  • Ponieważ Bóg nam przepisał post: 

{O wy, którzy wierzycie!
Jest wam przepisany post,
tak jak został przepisany tym,
którzy byli przed wami
- być może, wy będziecie bogobojni -}
[Koran, 2:183, tł. Bielawskiego]
  •  Aby rozwinąć i wzmocnić nasze umiejętności samokontroli, tak, abyśmy mogli odrzucić bezprawne pragnienia i złe nawyki, a więc "ochronę przed złem". W poście, powstrzymując się od naturalnej potrzeby człowieka do zaspokojenia własnego apetytu, ćwiczymy naszą zdolność samokontroli, dzięki czemu możemy następnie zastosować ją do naszego codziennego życia, aby prowadzić do samodoskonalenia
 
  • Aby zbliżyć się do Boga, aby stał sie On rzeczywistością w naszym życiu. Kiedy znosimy rygor postu wyłącznie ze względu na Boga przykazanie, wiedząc i czując, że On widzi wszystkie nasze działania, potęguje to świadomość Boga w naszych sercach.
  • Dobroczynność i hojność jest szczególnie zalecana w czasie ramadanu. Uczymy się dawać, a nie brać. Bycie na czczo pozwala nam odczuć cięzką sytuację innych i chęć pomocy.
Post w islamie to nie tylko powstrzymywanie się od jedzenia i picia, ale od każdego rodzaju egoistycznego pragnienia i niesprawiedliwości. Jest to post nie tylko ciała, ale przede wszystkim ducha i charakteru.

Niech Bóg ułatwi nam nasz post, niech uczyni go drogą do samodoskonalenia naszych charakterów oraz szansą zbliżenia się do Niego i niech wybaczy nam nasze grzechy. Amin.


opracowane na podstawie Marwa Abdelghani article: "10 things I wish everyone knew about Ramadan."

środa, 1 czerwca 2016

Malzenstwo Proroka Muhammada z Zaynab bint Jahsh



Jak się przekonamy, historia Zaynab jest w rzeczywistości dobrym dowodem na prawdziwość Proroka (pokój z nim).

Zaynab bint Jahsh wyszła za mąż za proroka Muhammada (niech pokój będzie z nim) w 5 Ah, gdy miała trzydzieści pięć lat, ale dopiero po rozwodzie jej pierwszego małżeństwa, które zostało zorganizowane przez nikogo innego jak Proroka (pokój z nim). Zaynab bint Jahsh była kuzynką Proroka (pokój z nim). Pochodziła z jednej z najszlachetniejszych rodzin Kurajszytów i oczekiwano, że poślubi mężczyznę o takim samym wysokim statusie społecznym.

Prorok (pokój z nim) wiedział, że pobożność, a nie status społeczny powinien być głównym czynnikiem w podejmowaniu decyzji o małżeństwie. Chciał, aby poślubiła ona Zayda ibn Haris, byłego niewolnika Khadijy, którego Prorok (pokój z nim) uwolnił i przyjął jako syna w wieku ośmiu lat.
Prorok Muhammad (pokój z nim) obserwował zarówno Zayda i Zaynab jak dorastają i pomyślał, że będą tworzyć dobrą parę i że ich małżeństwo będzie dowodem na to, że nie ważne jest to, jakich kto ma przodków, ale raczej ich religijność. Kiedy Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) poprosił o jej rękę w imieniu Zayda, rodzina Zaynab była w szoku wobec idei poślubienia przez nią uwolnionego niewolnika. Ponadto Zaynab chciała poślubić Proroka (pokój z nim) i faktycznie jej rodzina już zaproponowała małżeństwo prorokowi.

Początkowo Zaynab odmówiła. Zayd miał również zastrzeżenia co do tego pomysłu, jednak  ostatecznie chcąc posłuchać Proroka (pokój z nim) oboje zgodzili się na małżeństwo. Prorok dał posag dla Zaynab w imieniu Zayda, składający się z dziesięciu dinarów sześćdziesiąt dirhamów, welon, okrycie wierzchnie, koszulę i znaczną ilość żywności i daktyli.

Małżeństwo niestety nie było sukcesem. Zaynab i Zayd nie pasowali do siebie. Po około roku, pojawiły się problemy między nimi i Zayd narzekał na nią Prorokowi (pokój z nim), który powiedział mu, aby pozostał z żoną i był bogobojny.

Zayd zapytał Proroka (pokój z nim) o zgodę na rozwód Zaynab więcej niż jeden raz i mimo, że Prorok (pokój z nim) zalecał Zaydowi,aby się nie rozwodził, ostatecznie rozwód nastąpił. Prorok (pokój z nim), następnie otrzymał polecenie od Boga, aby poślubił Zaynab, co zrobił w 5 Ah.

Wśród pogańskich Arabów był zwyczaj, że adoptowany syn był jak rodzony syn. Nosił nazwisko swojego przybranego ojca i  dziedziczył po nim. Islam uchylił ten zwyczaj. Islam  chroni rodowód. Człowiek może adoptować dziecko i dbać o nie, ale to dziecko nie może przyjąć rodowodu swojego przybranego ojca. Musi zachować nazwisko rodowe. Więcej o ADOPCJI w islamie TUTAJ



Bóg mówi w Koranie:

 {On nie czynił waszych dzieci adoptowanych
- waszymi synami.
To tylko powiedzenie waszych ust,
Bóg zaś mówi prawdę
i On prowadzi prostą drogą.

Nazywajcie ich imieniem ich ojców,
to będzie sprawiedliwsze u Boga.
A jeśli nie znacie ich ojców
- to niech będą waszymi braćmi w religii
i waszymi podopiecznymi.
I nie będziecie mieli żadnego grzechu,
jeśli uczynicie coś przez pomyłkę,
ale będziecie mieli grzech za to,
co świadomie zamierzą wasze serca.
Bóg jest Przebaczający, Litościwy!}
[Koran,33:4-5, tł. Bielawskiego]

Poślubiając Zaynab, Prorok (pokój z nim) pokazał w najbardziej jasny z możliwych sposobów, że w islamie adoptowany syn nie jest taki sam jak naturalny syn i że opiekun adoptowanego syna ma prawo poślubić kobietę, która była kiedyś żoną tego adoptowanego syna.

W wersie: 

{A kiedy powiedziałeś temu,
którego Bóg obdarzył dobrodziejstwami
i którego sam obdarzyłeś dobrodziejstwami:
"Zatrzymaj przy sobie swoją żonę
i bój się Boga!"
- ty skrywałeś w swojej duszy to,
co Bóg miał ujawnić,
w obawie przed ludźmi;
podczas gdy Bóg bardziej zasługuje na to,
aby się Go obawiać.
A kiedy Zaś wywiązał się względem niej
ze wszystkich swoich powinności,
daliśmy ją tobie za żonę,
aby wierni nie mieli żadnej trudności,
jeśli chodzi o żony i ich adoptowanych synów,
kiedy wywiążą się względem nich ze swoich powinności.
Rozkaz Boga ma być spełniony!}
[Koran, 33:37, tł Bielawskiego,]
Ibn Jarîr przekazał, że Aisha (niech Allah będzie z niej zadowolony) powiedziała: “Jeśli Muhammad miałby kiedykolwiek ukryć coś, co zostało mu objawione z Księgi Boga, ukryłby werset: {ty skrywałeś w swojej duszy to,
co Bóg miał ujawnić,
w obawie przed ludźmi;
podczas gdy Bóg bardziej zasługuje na to,
aby się Go obawiać.}”.


Bóg wcześniej objawił mu, że Zaynab bint Jahsh miała być jedną z jego żon. Prorok (pokój z nim) nie powiedział o tej sprawie. Wtedy Bóg objawił ten werset.

Jeśli Prorok (pokój z nim) miałby ukryte motywy, mógłby tą sprawę rozwiązać w znacznie bardziej subtelny sposób. Zamiast tego został  postawiony w sytuacji, która wymusiła na nim coś, czego inaczej by nie chciał zrobić.

To jednak pochodziło z mądrości Boga. Jeśli Prorok (pokój z nim) powiedziałby jedynie, że adoptowani synowie nie są prawdziwymi synami, dlatego opiekunowie mogą poślubić byłe żony ich adoptowanych synów, to nie miałoby to tego samego efektu, bowiem praktyki kulturowe i tabu są dość silne. Na przykład, jako muzułmanie wszyscy wiemy, że rasa i pochodzenie etniczne nie są ważne. Jednak widzimy problemy, które prawie zawsze pojawiają się, gdy muzułmanka chce wyjść za muzułmanina  z innej grupy etnicznej. Dlatego Prorok (pokój z nim) otrzymał rozkaz, aby ją poślubić tytułem przykładu.

W następnym wersie Bóg kontynuuje:

{Nie ma winy Proroka w tym,
co nałożył na niego Bóg,
zgodnie ze Swoim obyczajem
ustanowionym przez Niego dla minionych pokoleń.
Rozkaz Boga jest rozstrzygnięciem zdecydowanym.}
[Koran, 33:38, tł. Bielawskiego]

Nie można opierać swojej wiedzy na fałszywych przekazach, nauka hadisów ma dokładne wytyczne i reguły. Hadisy są klasyfikowane jako autentyczne (Sahih), dobre (hasan), słabe (da`îf), odrzucone (munkar) i sfabrykowane (mawdû`). Ta klasyfikacja nie jest samowolna ani według czyichś pragnień. Hadis jest oceniany w oparciu o badanie  łańcuchów przekazu za pomocą którego dotarł do nas. Jeśli sieć transmisji ma braki lub sprzeczności lub zawiera ludzi, którzy znani byli jako kłamcy to hadis nie jest akceptowany. więcej o hadisach TUTAJ

Oczywiście,niektórzy orientaliści i inni wrogowie islamu radośnie przekazują fałszywe informacje, aby mieć trochę brudu, które rzucą na Proroka (pokój z nim). Nie wspomnają jednak, że historia nie jest autentyczna. Oni po prostu przekazują ją jako fakt, licząc na niewiedzę ludzi...



środa, 16 grudnia 2015

Serce: Fu’aad, Sadr i Qalb



W Koranie, Bóg, aby opisać serce, używa różnych słów : Fu’aad, sadr i qalb.

Fu’aad pochodzi ze słowa „spalanie” lub” płomień” i jest używane, kiedy serce jest rozpalone emocjami. Pięknym przykładem jest, kiedy Bóg opisuje stan serca matki Mojżesza (alayhi salam):


„Nazajutrz serce [Waasbaha fuadu ] matki Mojżesza było puste[bardzo zmartwione];
i była gotowa ujawnić to,
jeślibyśmy nie wzmocnili jej serca,
tak aby była wśród wierzących.
[Koran, 28:10]

Jej serce było pełne emocji, kiedy dawała swoje nowonarodzone dziecko do rzeki.

Sadr oznacza „klatkę piersiową”. Kiedy Bóg Wychwalony odnosi się do sekretów lub motywów, używa słowa sadr, tak jak w surze Naas:


„który podszeptuje pokusę w serca ludzi” [Koran, 114:5]

Słowo Qalb po arabsku oznacza szybką i częstą zmianę, jest to ogólne określenie serca. Kiedy Bóg odnosi się do wiary i choroby serca, używa słowa qalb

Kiedy mówimy słowo “Myśl!”, większość z nas wskazuje na nasze głowy. Ilu z nas pokazuje na serce, kiedy mówimy o myśleniu? 

Wysłannik Boga Jedynego (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział: Taqła (świadomość o Bogu) jest tutaj” i wskazał na swoją klatkę piersiową. [Muslim, at-Tirmidhi, Ahmad]

Jedną z funkcji serca jest ta’aqqul (rozumienie). Bóg Wszechmogący podarował nam serce do rozumienia, zastanawiania się i wnioskowania. Jak mówi Bóg  w Koranie: 

„Czyż oni nie chodzili po ziemi
i czy nie mieli serc,
żeby dzięki nim rozumieć,
albo uszu, żeby dzięki nim słyszeć?
To nie ich oczy są ślepe,
lecz ślepe są serca
w ich piersiach.”
[Koran, 22:46]

 „Naprawdę w ciele znajduje się kawałek ciała, które, jeśli jest zdrowe, całe ciało jest zdrowe, a  jeśli jest chore, całe ciało jest chore. Naprawdę to jest serce.” [Buhari, Muslim]

Prorok Muhamamd (pokój i błogosławiństwo z nim) powiedział:
„Qalb” wzięło swoje imię od ciągłych swoich zmian (taqallub).”
 
Prorok (pokój i błogosławiństwo z nim) opisał: „Serce podobne jest do liścia na drzewie, które obracane jest cały czas przez wiatr.” [przekazał Ahmad]

Prorok (pokój i błogosławiństwo z nim) opisał: „Serce syna Adama zmienia się szybciej niż garnek gotującej się wody.” [przekazany przez Ibn Abee ‘Aasim in Kitaab al-Sunnah, no. 226, również przez Ahmad]

Islam (zarówno Quran i Sunna) stosuje termin Qalb w odniesieniu do procesów ludzkiego umysłu lub psychicznych, które składają się z myślenia, rozumowania, świadomości, zamiaru, myślenia, podejmowania decyzji i perspektyw oraz które definiują człowieka jako osobę i określają jego osobowość. Szybkie zmiany serca opisane w hadisach powyżej, są to zmiany myśli, perspektyw i mentalności, które zmieniają się szybko pod wpływem działaniasilnych wiatrów” wiejących w społeczeństwie lub intensywnego „ciepła” generowanego przez presję społeczeństwa. Fakt, że Qalb odnosi się do procesów umysłowych i psychicznych wyraźnie sugeruje poniższy  wers:

Stworzyliśmy dla Gehenny wielu
spośród dżinów i ludzi:
oni mają serca (Quluub, l.mn.), którymi nie pojmują;
oni mają oczy, którymi nie widzą;
Oni mają uszy, którymi nie słyszą!
Oni są podobni do bydła,
a nawet jeszcze bardziej zabłąkani!
Tacy są całkowicie beztroscy!”
[Koran, 7:179]


“Czyż oni nie zastanowią się nad Koranem?
Czyż na ich serca (Quluub) nałożono zasuwy?”
[Koran, 47:24]

Abu Huraira przekazał: Wysłannik Allaha, pokój i błogosławieństwo Allaha z nim, powiedział:

"Zaprawdę, kiedy wierzący popełnia grzech pojawia się czarna plama na jego sercu. Jeśli się nawróci, porzuci grzech i poszuka przebaczenia, to jego serce będzie polerowane. Jeśli zwiększa się w grzechu, to czerń na jego sercu jest zwiększona. [Sahih, Sunan ibn Majah 4244]

Hadis powyższy opisuje proces, że każdy grzech pozostawia ślad na naszej osobowości i jeśli nadal będziemy grzeszyć, grzech stanie się częścią naszej osobowości. Im częściej czynimy grzech, tym bardziej jesteśmy skłonni go powtórzyć, tym bardziej uzasadniony staje się on  w naszych umysłach, tym bardziej "normalnie" brzmi dla nas i tym trudniej się go pozbyć. Jego wpływ jest neutralizowany tylko wtedy, gdy żałujemy popełniając dany grzech, prosimy o przebaczenie Boga i postanawiamy poprawę. Prorok (pokój i błogosławieństwo z nim) wyjaśnia ten proces, mówiąc, że każdy grzech pozostawia czarną kropkę na naszym sercu i stopniowo całe serce staje się czarne. To oznacza, że każde nieposłuszeństwo Bogu Wywyższonemu plami naszą osobowość, aż cała nasza osobowość staje się tak uszkodzona, że zło, staje się normą w oczach grzesznika. W Quranie  jest to określone jako "zardzewiałe serca (Quloob)." 

„Ależ nie!
Przeciwnie, rdza uczynków
pokryła ich serca.
[Koran, 83:14]

Jeśli ludzie nadal pozostają niewierzącymi lub arogancko nie wypełniają nakazów Boga,opisany proces w hadisie, ostatecznie zamyka Quloob (serca) ludzi. Ich umysły stają się biegłe w uzasadnianiu ich zbłądzenia , aż zaprzeczają oni nawet nagiej rzeczywistosci. Na tym etapie, takie serce jest całkowicie zablokowane od postrzegania prawdy lub doceniania odpowiedniego zachowania. Opisane jest to jako zamknięte serca  oraz stwardnienie serc.

Potem znów wasze serca
stały się zatwardziałe;
stały się jak kamień
albo jeszcze twardsze.
Bo, zaprawdę, wśród kamieni są takie,
z których wytryskają strumyki;
i wśród nich, zaprawdę, są takie,
które pękają i wypływa z nich woda;
i wśród nich, zaprawdę, są takie,
które staczają się z obawy przed Bogiem.
A Bóg nie lekceważy tego, co czynicie!”
[Koran, 2:74]

Bóg podarował ludziom swobodę wyboru dobrego lub złego zachowania na każdym etapie drogi życia. Stworzył też ludzką naturę tak, że jakąkolwiek ścieżkę ktoś wybiera do naśladowania, ta droga staje się dla niego łatwa. Umiejętności danej osoby rosną i wzmacniają się niezależnie w jakim kierunku podąża. Jeżeli dana osoba wybiera robienie dobrych rzeczy i podejmowanie właściwych wyborów, jego osobowość rozwija się w tym kierunku i dobre zachowanie staje się łatwiejsze dla niego. Z drugiej strony, jeśli ktoś wybiera czynienie zła, zostaje głębiej zakorzenione to zło w jego  postawie. Jakąkolwiek ścieżką osoba zdecyduje się podążać, droga ta staje się jego naturalnym sposobem. W ten sposób tworzymy nawyki i warunkujemy pewne wzorce zachowań

Jeśli człowiek zamyka swoje serce z powodu swoich uprzedzeń, stronniczości, zazdrości i innych negatywnych emocji, nie jest w stanie zrozumieć innego punktu widzenia, niezależnie od tego, jak prawdziwy i uzasadniony ten punkt widzenia jest. Na dodatek, jeśli osoba zaczyna bronić własnego stanowiska, kłócić się i walczyć o to, staje się coraz bardziej uparty na swojej pozycji. Aż przychodzi taki moment, gdy nie jest w stanie zgadzić się z innym punktem widzenia, nawet jeśli wyraźnie widać i jest udowodnione bez wątpienia, że jest w błędzie. To jest etap, kiedy można powiedzieć, że serce osoby jest zamknięte.

Kiedy Bóg mówi nam w Al-Anfaal 8:24, że: "Bóg staje między człowiekiem a jego sercem", oznacza to, że prawa Boga pozbawiają osobę, która stała się niewolnikiem własnych pragnień, zdolności do panowania nad swoimi żądzami, namiętnościami i pokusami, a także skłonności robienia właściwych rzeczy.

Tak więc, nasza postawa, myśli i nastawienie podążają za prawem Boga i podlegają konsekwencją przewidzianym przez prawo Boga. To jest właśnie to, co oznacza, kiedy mówi się, że to Bóg odwraca serca wokół i kontroluje serca (Quloob) ludzi. Abd Allaha ibn Amr Ibn al-'Aaŝ poinformował, że usłyszał jak Wysłannik Boga (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział:
 
„Serca (Quloob) synów Adama między palcami Miłosiernego, a On zamienia je w jakikolwiek sposób chce. Potem powiedział: O Allaha, który kontrolujesz serca (Quloob), kieruj naszymi sercami (Quloob), abyśmy byli Tobie posłuszeni”. [przekazane przez Muslim]

Zapamiętaj i używaj tej pięknej dua z Koranu w codziennym życiu:

 Rabbanaa laa tuzigh quluubanaa ba’da ‘iz hadaytanaa ła hab lanaa milladunka rahmah; ‘innaka ‘Antal- Wahhaab.
Panie nasz!
Nie pozwól zboczyć naszym sercom
po tym, jak poprowadziłeś nas drogą prostą!
i obdarz nas Swoim miłosierdziem!
Zaprawdę, Ty jesteś Dawcą!
[Quran, 3:8]
Amin