środa, 1 czerwca 2016

Malzenstwo Proroka Muhammada z Zaynab bint Jahsh



Jak się przekonamy, historia Zaynab jest w rzeczywistości dobrym dowodem na prawdziwość Proroka (pokój z nim).

Zaynab bint Jahsh wyszła za mąż za proroka Muhammada (niech pokój będzie z nim) w 5 Ah, gdy miała trzydzieści pięć lat, ale dopiero po rozwodzie jej pierwszego małżeństwa, które zostało zorganizowane przez nikogo innego jak Proroka (pokój z nim). Zaynab bint Jahsh była kuzynką Proroka (pokój z nim). Pochodziła z jednej z najszlachetniejszych rodzin Kurajszytów i oczekiwano, że poślubi mężczyznę o takim samym wysokim statusie społecznym.

Prorok (pokój z nim) wiedział, że pobożność, a nie status społeczny powinien być głównym czynnikiem w podejmowaniu decyzji o małżeństwie. Chciał, aby poślubiła ona Zayda ibn Haris, byłego niewolnika Khadijy, którego Prorok (pokój z nim) uwolnił i przyjął jako syna w wieku ośmiu lat.
Prorok Muhammad (pokój z nim) obserwował zarówno Zayda i Zaynab jak dorastają i pomyślał, że będą tworzyć dobrą parę i że ich małżeństwo będzie dowodem na to, że nie ważne jest to, jakich kto ma przodków, ale raczej ich religijność. Kiedy Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) poprosił o jej rękę w imieniu Zayda, rodzina Zaynab była w szoku wobec idei poślubienia przez nią uwolnionego niewolnika. Ponadto Zaynab chciała poślubić Proroka (pokój z nim) i faktycznie jej rodzina już zaproponowała małżeństwo prorokowi.

Początkowo Zaynab odmówiła. Zayd miał również zastrzeżenia co do tego pomysłu, jednak  ostatecznie chcąc posłuchać Proroka (pokój z nim) oboje zgodzili się na małżeństwo. Prorok dał posag dla Zaynab w imieniu Zayda, składający się z dziesięciu dinarów sześćdziesiąt dirhamów, welon, okrycie wierzchnie, koszulę i znaczną ilość żywności i daktyli.

Małżeństwo niestety nie było sukcesem. Zaynab i Zayd nie pasowali do siebie. Po około roku, pojawiły się problemy między nimi i Zayd narzekał na nią Prorokowi (pokój z nim), który powiedział mu, aby pozostał z żoną i był bogobojny.

Zayd zapytał Proroka (pokój z nim) o zgodę na rozwód Zaynab więcej niż jeden raz i mimo, że Prorok (pokój z nim) zalecał Zaydowi,aby się nie rozwodził, ostatecznie rozwód nastąpił. Prorok (pokój z nim), następnie otrzymał polecenie od Boga, aby poślubił Zaynab, co zrobił w 5 Ah.

Wśród pogańskich Arabów był zwyczaj, że adoptowany syn był jak rodzony syn. Nosił nazwisko swojego przybranego ojca i  dziedziczył po nim. Islam uchylił ten zwyczaj. Islam  chroni rodowód. Człowiek może adoptować dziecko i dbać o nie, ale to dziecko nie może przyjąć rodowodu swojego przybranego ojca. Musi zachować nazwisko rodowe. Więcej o ADOPCJI w islamie TUTAJ



Bóg mówi w Koranie:

 {On nie czynił waszych dzieci adoptowanych
- waszymi synami.
To tylko powiedzenie waszych ust,
Bóg zaś mówi prawdę
i On prowadzi prostą drogą.

Nazywajcie ich imieniem ich ojców,
to będzie sprawiedliwsze u Boga.
A jeśli nie znacie ich ojców
- to niech będą waszymi braćmi w religii
i waszymi podopiecznymi.
I nie będziecie mieli żadnego grzechu,
jeśli uczynicie coś przez pomyłkę,
ale będziecie mieli grzech za to,
co świadomie zamierzą wasze serca.
Bóg jest Przebaczający, Litościwy!}
[Koran,33:4-5, tł. Bielawskiego]

Poślubiając Zaynab, Prorok (pokój z nim) pokazał w najbardziej jasny z możliwych sposobów, że w islamie adoptowany syn nie jest taki sam jak naturalny syn i że opiekun adoptowanego syna ma prawo poślubić kobietę, która była kiedyś żoną tego adoptowanego syna.

W wersie: 

{A kiedy powiedziałeś temu,
którego Bóg obdarzył dobrodziejstwami
i którego sam obdarzyłeś dobrodziejstwami:
"Zatrzymaj przy sobie swoją żonę
i bój się Boga!"
- ty skrywałeś w swojej duszy to,
co Bóg miał ujawnić,
w obawie przed ludźmi;
podczas gdy Bóg bardziej zasługuje na to,
aby się Go obawiać.
A kiedy Zaś wywiązał się względem niej
ze wszystkich swoich powinności,
daliśmy ją tobie za żonę,
aby wierni nie mieli żadnej trudności,
jeśli chodzi o żony i ich adoptowanych synów,
kiedy wywiążą się względem nich ze swoich powinności.
Rozkaz Boga ma być spełniony!}
[Koran, 33:37, tł Bielawskiego,]
Ibn Jarîr przekazał, że Aisha (niech Allah będzie z niej zadowolony) powiedziała: “Jeśli Muhammad miałby kiedykolwiek ukryć coś, co zostało mu objawione z Księgi Boga, ukryłby werset: {ty skrywałeś w swojej duszy to,
co Bóg miał ujawnić,
w obawie przed ludźmi;
podczas gdy Bóg bardziej zasługuje na to,
aby się Go obawiać.}”.


Bóg wcześniej objawił mu, że Zaynab bint Jahsh miała być jedną z jego żon. Prorok (pokój z nim) nie powiedział o tej sprawie. Wtedy Bóg objawił ten werset.

Jeśli Prorok (pokój z nim) miałby ukryte motywy, mógłby tą sprawę rozwiązać w znacznie bardziej subtelny sposób. Zamiast tego został  postawiony w sytuacji, która wymusiła na nim coś, czego inaczej by nie chciał zrobić.

To jednak pochodziło z mądrości Boga. Jeśli Prorok (pokój z nim) powiedziałby jedynie, że adoptowani synowie nie są prawdziwymi synami, dlatego opiekunowie mogą poślubić byłe żony ich adoptowanych synów, to nie miałoby to tego samego efektu, bowiem praktyki kulturowe i tabu są dość silne. Na przykład, jako muzułmanie wszyscy wiemy, że rasa i pochodzenie etniczne nie są ważne. Jednak widzimy problemy, które prawie zawsze pojawiają się, gdy muzułmanka chce wyjść za muzułmanina  z innej grupy etnicznej. Dlatego Prorok (pokój z nim) otrzymał rozkaz, aby ją poślubić tytułem przykładu.

W następnym wersie Bóg kontynuuje:

{Nie ma winy Proroka w tym,
co nałożył na niego Bóg,
zgodnie ze Swoim obyczajem
ustanowionym przez Niego dla minionych pokoleń.
Rozkaz Boga jest rozstrzygnięciem zdecydowanym.}
[Koran, 33:38, tł. Bielawskiego]

Nie można opierać swojej wiedzy na fałszywych przekazach, nauka hadisów ma dokładne wytyczne i reguły. Hadisy są klasyfikowane jako autentyczne (Sahih), dobre (hasan), słabe (da`îf), odrzucone (munkar) i sfabrykowane (mawdû`). Ta klasyfikacja nie jest samowolna ani według czyichś pragnień. Hadis jest oceniany w oparciu o badanie  łańcuchów przekazu za pomocą którego dotarł do nas. Jeśli sieć transmisji ma braki lub sprzeczności lub zawiera ludzi, którzy znani byli jako kłamcy to hadis nie jest akceptowany. więcej o hadisach TUTAJ

Oczywiście,niektórzy orientaliści i inni wrogowie islamu radośnie przekazują fałszywe informacje, aby mieć trochę brudu, które rzucą na Proroka (pokój z nim). Nie wspomnają jednak, że historia nie jest autentyczna. Oni po prostu przekazują ją jako fakt, licząc na niewiedzę ludzi...



środa, 16 grudnia 2015

Serce: Fu’aad, Sadr i Qalb



W Koranie, Bóg, aby opisać serce, używa różnych słów : Fu’aad, sadr i qalb.

Fu’aad pochodzi ze słowa „spalanie” lub” płomień” i jest używane, kiedy serce jest rozpalone emocjami. Pięknym przykładem jest, kiedy Bóg opisuje stan serca matki Mojżesza (alayhi salam):


„Nazajutrz serce [Waasbaha fuadu ] matki Mojżesza było puste[bardzo zmartwione];
i była gotowa ujawnić to,
jeślibyśmy nie wzmocnili jej serca,
tak aby była wśród wierzących.
[Koran, 28:10]

Jej serce było pełne emocji, kiedy dawała swoje nowonarodzone dziecko do rzeki.

Sadr oznacza „klatkę piersiową”. Kiedy Bóg Wychwalony odnosi się do sekretów lub motywów, używa słowa sadr, tak jak w surze Naas:


„który podszeptuje pokusę w serca ludzi” [Koran, 114:5]

Słowo Qalb po arabsku oznacza szybką i częstą zmianę, jest to ogólne określenie serca. Kiedy Bóg odnosi się do wiary i choroby serca, używa słowa qalb. 

Kiedy mówimy słowo “Myśl!”, większość z nas wskazuje na nasze głowy. Ilu z nas pokazuje na serce, kiedy mówimy o myśleniu? 

Wysłannik Boga Jedynego (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział: „Taqła (świadomość o Bogu) jest tutaj” i wskazał na swoją klatkę piersiową. [Muslim, at-Tirmidhi, Ahmad]

Jedną z funkcji serca jest ta’aqqul (rozumienie). Bóg Wszechmogący podarował nam serce do rozumienia, zastanawiania się i wnioskowania. Jak mówi Bóg  w Koranie: 

„Czyż oni nie chodzili po ziemi
i czy nie mieli serc,
żeby dzięki nim rozumieć,
albo uszu, żeby dzięki nim słyszeć?
To nie ich oczy są ślepe,
lecz ślepe są serca
w ich piersiach.”
[Koran, 22:46]

 „Naprawdę w ciele znajduje się kawałek ciała, które, jeśli jest zdrowe, całe ciało jest zdrowe, a  jeśli jest chore, całe ciało jest chore. Naprawdę to jest serce.” [Buhari, Muslim]

Prorok Muhamamd (pokój i błogosławiństwo z nim) powiedział:
„Qalb” wzięło swoje imię od ciągłych swoich zmian (taqallub).”
 
Prorok (pokój i błogosławiństwo z nim) opisał: „Serce podobne jest do liścia na drzewie, które obracane jest cały czas przez wiatr.” [przekazał Ahmad]

Prorok (pokój i błogosławiństwo z nim) opisał: „Serce syna Adama zmienia się szybciej niż garnek gotującej się wody.” [przekazany przez Ibn Abee ‘Aasim in Kitaab al-Sunnah, no. 226, również przez Ahmad]

Islam (zarówno Quran i Sunna) stosuje termin Qalb w odniesieniu do procesów ludzkiego umysłu lub psychicznych, które składają się z myślenia, rozumowania, świadomości, zamiaru, myślenia, podejmowania decyzji i perspektyw oraz które definiują człowieka jako osobę i określają jego osobowość. Szybkie zmiany serca opisane w hadisach powyżej, są to zmiany myśli, perspektyw i mentalności, które zmieniają się szybko pod wpływem działania „silnych wiatrów” wiejących w społeczeństwie lub intensywnego „ciepła” generowanego przez presję społeczeństwa. Fakt, że Qalb odnosi się do procesów umysłowych i psychicznych wyraźnie sugeruje poniższy  wers:

„Stworzyliśmy dla Gehenny wielu
spośród dżinów i ludzi:
oni mają serca (Quluub, l.mn.), którymi nie pojmują;
oni mają oczy, którymi nie widzą;
Oni mają uszy, którymi nie słyszą!
Oni są podobni do bydła,
a nawet jeszcze bardziej zabłąkani!
Tacy są całkowicie beztroscy!”
[Koran, 7:179]


“Czyż oni nie zastanowią się nad Koranem?
Czyż na ich serca (Quluub) nałożono zasuwy?”
[Koran, 47:24]

Abu Huraira przekazał: Wysłannik Allaha, pokój i błogosławieństwo Allaha z nim, powiedział:

"Zaprawdę, kiedy wierzący popełnia grzech pojawia się czarna plama na jego sercu. Jeśli się nawróci, porzuci grzech i poszuka przebaczenia, to jego serce będzie polerowane. Jeśli zwiększa się w grzechu, to czerń na jego sercu jest zwiększona.” [Sahih, Sunan ibn Majah 4244]

Hadis powyższy opisuje proces, że każdy grzech pozostawia ślad na naszej osobowości i jeśli nadal będziemy grzeszyć, grzech stanie się częścią naszej osobowości. Im częściej czynimy grzech, tym bardziej jesteśmy skłonni go powtórzyć, tym bardziej uzasadniony staje się on  w naszych umysłach, tym bardziej "normalnie" brzmi dla nas i tym trudniej się go pozbyć. Jego wpływ jest neutralizowany tylko wtedy, gdy żałujemy popełniając dany grzech, prosimy o przebaczenie Boga i postanawiamy poprawę. Prorok (pokój i błogosławieństwo z nim) wyjaśnia ten proces, mówiąc, że każdy grzech pozostawia czarną kropkę na naszym sercu i stopniowo całe serce staje się czarne. To oznacza, że każde nieposłuszeństwo Bogu Wywyższonemu plami naszą osobowość, aż cała nasza osobowość staje się tak uszkodzona, że zło, staje się normą w oczach grzesznika. W Quranie  jest to określone jako "zardzewiałe serca (Quloob)." 

„Ależ nie!
Przeciwnie, rdza uczynków
pokryła ich serca.
”[Koran, 83:14]

Jeśli ludzie nadal pozostają niewierzącymi lub arogancko nie wypełniają nakazów Boga,opisany proces w hadisie, ostatecznie zamyka Quloob (serca) ludzi. Ich umysły stają się biegłe w uzasadnianiu ich zbłądzenia , aż zaprzeczają oni nawet nagiej rzeczywistosci. Na tym etapie, takie serce jest całkowicie zablokowane od postrzegania prawdy lub doceniania odpowiedniego zachowania. Opisane jest to jako zamknięte serca  oraz stwardnienie serc.

„Potem znów wasze serca
stały się zatwardziałe;
stały się jak kamień
albo jeszcze twardsze.
Bo, zaprawdę, wśród kamieni są takie,
z których wytryskają strumyki;
i wśród nich, zaprawdę, są takie,
które pękają i wypływa z nich woda;
i wśród nich, zaprawdę, są takie,
które staczają się z obawy przed Bogiem.
A Bóg nie lekceważy tego, co czynicie!”
[Koran, 2:74]

Bóg podarował ludziom swobodę wyboru dobrego lub złego zachowania na każdym etapie drogi życia. Stworzył też ludzką naturę tak, że jakąkolwiek ścieżkę ktoś wybiera do naśladowania, ta droga staje się dla niego łatwa. Umiejętności danej osoby rosną i wzmacniają się niezależnie w jakim kierunku podąża. Jeżeli dana osoba wybiera robienie dobrych rzeczy i podejmowanie właściwych wyborów, jego osobowość rozwija się w tym kierunku i dobre zachowanie staje się łatwiejsze dla niego. Z drugiej strony, jeśli ktoś wybiera czynienie zła, zostaje głębiej zakorzenione to zło w jego  postawie. Jakąkolwiek ścieżką osoba zdecyduje się podążać, droga ta staje się jego naturalnym sposobem. W ten sposób tworzymy nawyki i warunkujemy pewne wzorce zachowań. 

Jeśli człowiek zamyka swoje serce z powodu swoich uprzedzeń, stronniczości, zazdrości i innych negatywnych emocji, nie jest w stanie zrozumieć innego punktu widzenia, niezależnie od tego, jak prawdziwy i uzasadniony ten punkt widzenia jest. Na dodatek, jeśli osoba zaczyna bronić własnego stanowiska, kłócić się i walczyć o to, staje się coraz bardziej uparty na swojej pozycji. Aż przychodzi taki moment, gdy nie jest w stanie zgadzić się z innym punktem widzenia, nawet jeśli wyraźnie widać i jest udowodnione bez wątpienia, że jest w błędzie. To jest etap, kiedy można powiedzieć, że serce osoby jest zamknięte.

Kiedy Bóg mówi nam w Al-Anfaal 8:24, że: "Bóg staje między człowiekiem a jego sercem", oznacza to, że prawa Boga pozbawiają osobę, która stała się niewolnikiem własnych pragnień, zdolności do panowania nad swoimi żądzami, namiętnościami i pokusami, a także skłonności robienia właściwych rzeczy.

Tak więc, nasza postawa, myśli i nastawienie podążają za prawem Boga i podlegają konsekwencją przewidzianym przez prawo Boga. To jest właśnie to, co oznacza, kiedy mówi się, że to Bóg odwraca serca wokół i kontroluje serca (Quloob) ludzi. Abd Allaha ibn Amr Ibn al-'Aaŝ poinformował, że usłyszał jak Wysłannik Boga (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział:
 
„Serca (Quloob) synów Adama są między palcami Miłosiernego, a On zamienia je w jakikolwiek sposób chce. Potem powiedział: O Allaha, który kontrolujesz serca (Quloob), kieruj naszymi sercami (Quloob), abyśmy byli Tobie posłuszeni”. [przekazane przez Muslim]

Zapamiętaj i używaj tej pięknej dua z Koranu w codziennym życiu:

 Rabbanaa laa tuzigh quluubanaa ba’da ‘iz hadaytanaa ła hab lanaa milladunka rahmah; ‘innaka ‘Antal- Wahhaab.
Panie nasz!
Nie pozwól zboczyć naszym sercom
po tym, jak poprowadziłeś nas drogą prostą!
i obdarz nas Swoim miłosierdziem!
Zaprawdę, Ty jesteś Dawcą!
[Quran, 3:8]
Amin



piątek, 20 listopada 2015

Zastanów się...



Za czasów Proroka Muhammada pokój z nim, w całej Makkah było około dziesięciu osób, które umiały pisać i czytać, Jak wiadomo, Prorok pokój z nim, był niepiśmienny.  W tym czasie Półwysep Arabski  był tak zacofany, że nie posiadał nawet najbardziej podstawowego rządu. Nie mieli książek, nie było nawet jednej biblioteki. Ówczesne mocarstwa, jak Persja i Rzymianie nawet nie byli zainteresowani podbiciem tych terenów . Dlatego zadziwiające jest, że ktoś z tak zacofanej społeczności, kto nawet nie umiał pisać ani czytać, kto nie był ani pisarzem ani poetą, przyszedł z objawieniem, które jest uniwersalne i do dnia obecnego nikt nie był w stanie napisać czegoś podobnego. Bóg w Koranie namawia ludzi do spróbowania napisania choćby jednej sury podobnej do Koranu. Jednak nikomu się nie udało.

{A jeśli pozostajecie w wątpliwości
wobec tego, co zesłaliśmy Naszemu słudze,
to przynieście surę podobną do tego
wezwijcie waszych świadków,
poza Bogiem,} [Koran, 2:23]
{Ten Koran
nie mógł być wymyślony poza Bogiem!
On jest potwierdzeniem prawdziwości
tego, co było przed nim,
i wyjaśnieniem Księgi
- co do której nie ma żadnej wątpliwości -
pochodzącej od Pana światów.

Oni, być może, powiedzą:
"Wymyślił go!"
Powiedz:
"Przynieście więc surę podobną do niego
i wzywajcie, kogo możecie, poza Bogiem,
jeśli jesteście prawdomówni!"} [Koran, 10-37-38]
{Albo też powiedzą:
"On to wymyślił."
Powiedz:
"Przynieście dziesięć sur zmyślonych,
podobnych do niego;
i wzywajcie, kogo możecie, poza Bogiem,
jeśli mówicie prawdę!"} [Koran, 11-13]

Niesamowite jest to, że Prorok pokój z nim przekazywał Koran ustnie, bez przygotowywania, bez zapisywania, a jednak Koran nie ma ani jednego błędu czy sprzeczności w sobie. Wyobraź sobie, że osoba, która nigdy nie pisała, nie czytała, nie była wyedukowana, nagle zaczyna recytować pięknym, melodyjnym językiem cudowne słowa, które wprawiały w zachwyt nawet niewierzących, słowa, które nie można porównać do niczego, co do tej pory znali poeci arabscy. Kolejną interesującą rzeczą jest fakt, że na podstawie Koranu, Arabowie stworzyli zasady gramatyczne. 

Prorok Muhammad pokój z nim, jako jedyny w swoim czasie, głosił monoteizm w społeczeństwie, gdzie politeizm był powszechnie przyjęty. Co miał z tego? Czemu narażał się na szykany i prześladowania nawołując do monoteizmu, praw kobiet, praw biednych, uciśnionych, sprzeciwiał się demoralizacji i uczył moralności? Zastanów się, jaka była jego motywacja? Jego przesłanie było naprawdę całkowicie nowatorskie w ówczesnej kulturze, czasie i wśród ludzi. Prorok pokój z nim również, jako pierwszy ze wszystkich filozofów, myślicieli, przywódców, głosił, że każdy człowiek jest równy w oczach Boga, niezależnie od płci, narodowości, rasy, koloru skóry. Najbliższy Bogu jest ten, kto ma największą świadomość i bogobojność Boga. Nauczał tego w czasach, kiedy wszyscy; Rzymianie, Persowie, Arabowie itd, wierzyli w rasizm, że ich rasa jest najlepsza. I w tych czasach Prorok Muhammad pokój z nim przyszedł z jasnym przesłaniem, że nie ma wyższości Araba nad nie Arabem, białego nad czarnym, wszsycy pochodzimy od Adama i stworzył nas Bóg. Przesłanie, które obecnie ludzkość stopniowo przyjęła jako prawdę. (choć i teraz mozna znaleźć ludzi, którzy wierzą, że są lepsi, bo mają białą skórę!) Prorok Muhammad pokój z nim głosił to pierwszy, nikt przed nim tego nie zrobił! Dlaczego to uczynił? Zastanów się, czy wiesz, z jakiej rodziny on pochodził? To tak, jakby, np. teraz monarcha zaczął głosić, aby znieść monarchię. Był wnukiem Abu Mutalib, jednym z najbardziej prestiżowych Arabów w tych czasach. Prorok pokój z nim mimo to głosił, że nie ważny jest status społeczny i z jakiej rodziny pochodzisz, ale to w jaki sposób żyjesz i jakim człowiekiem jesteś. Czemu miałby to robić, co miał z tego? Odpowiedż jest jasna, Prorok Muhammad pokój z nim nie mówił od siebie, ale przekazywał przesłanie Boga. Stąd czerpał wiarę, siły, wiedzę i motywację.

Ludzie, którzy krytykują status kobiety w islamie, zanim otworzą swoje buzie, niech poczytają, jaka była sytuacja kobiet przed islamem i jak bardzo zmieniła się na dobre, kiedy przyszedł islam.  Przed islamem kobiety były traktowane gorzej niż zwierzęta. Grzebano żywcem nowonarodzone dziewczynki, czego zabronił Prorok Muhamamd pokój  znim. Prorok pokój z nim nie musiałby zmieniać wcale tej sytuacji, ale to było przesłanie od Boga.  Takie zmiany nie były wówczas mile widziane. Kobiety zostały nazwane przez Proroka pokój z nim siostrami bliźniaczymi mężczyzn, co na tamte czasy było rewolucyjne. Kobiety posiadały prawo głosu, prawo do własnych pieniędzy, przy czym mąż nie miał prawa korzystać z jej pieniędzy, bez jej zgody, ale za to miał obowiązek dbać o żonę i jej potrzeby. Kobieta w islamie nie jest własnością męża i pozostaje przy własnym rodowym nazwisku. Ma prawo do edukacji i pracy oraz szacunku i dobrego miłosiernego jej traktowania. Dostała prawo wyboru męża oraz prawo dziedziczenia i inne. Gdzie kobiety w tamtych czasach miały podobne prawa? Nigdzie. A teraz przychodzą ignoranci i krytykują prawa kobiet w islamie, to nic innego jak hipokryzja. Pokażcie, gdzie na świecie w VII wieku kobiety mogły cieszyć się takimi prawami? 
Czemu Prorok Muhammad pokój  z nim miałby dać kobietom, biednym, uciśnionym itd prawa, jeśli nie byłby prawdziwym wysłannikiem Boga. Jaką miałby korzyść z tego, że przeciwstawił się najbogatszym i wpływowym ludziom w tamtych czasach w Arabii i zrewolucjonizował prawo? Do końca swojego życia żył skromnie i mimo, że mógł mieć bogactwa, to sobie tego odmówił i rozdawał biednym.  Kiedy zaczął swoje przesłanie, wodzowie plemion byli bardzo niezadowoleni i naciskali na wuja Proroka pokój z nim, aby przekonał go do zakończenia głoszenia islamu. Prorok pokój z nim powiedział jednak, że nawet gdyby mu dali do prawej ręki słońce, a do lewej księżyc, to nie przestanie głosić przesłania do ludzi i poświęci całe swoje życie, aby głosić wiadomość od Boga. Nie było i nie ma drugiego takiego człowieka.

Żeby tylko więcej muzułmanów podążało za jego naukami, a nie za swoją kulturą, czy tradycjami, w których kobiety sa gorzej traktowane, a rasizm znów istnieje. Bracie w islamie, pomaganie twojej żonie w pracach domowych jest sunną-tradycją naszego Proroka pokój z nim, to czemu uważasz, że to ujma na twoim honorze? Czy nie wiesz, że Bóg zapyta cię o to, jak traktowałeś swoją żonę? Czy Prorok pokój z nim, nie powiedział, że najlepsi z was, to ci, którzy są najlepsi dla swoich żon (kobiet)? Wroćmy wszyscy do tego, czego nauczał nas Prorok Muhammad pokój z nim, a nasza umma stanie się wzorem do naśladowania. amin

środa, 30 września 2015

Dua 1 wychodzac i wchodzac do domu


Dua jest bardzo ważną częścią naszej praktyki religijnej. Tutaj możesz przeczytać więcej o zasadach dua. Prorok Muhammad, pokój z nim, nauczył nas dua na każdą okazję. Dobrze byłoby nauczyć się choć kilku podstawowych dua na każdy dzień. W poście tym proponuję pierwszą dua, którą powinniśmy mówić wychodząc i wchodząc do domu. Możesz sobie wydrukować i powiesić np. na drzwiach, aby ułatwić sobie zapamiętanie, inshallah

Jeśli ktoś chciałby dostać tę dua w innym formacie, to proszę pisać na e-maila. Powodzenia w nauce :-)

wtorek, 29 września 2015

Zaćmienie słońca i księżyca



Jednym z najbardziej smutnych dni w życiu Proroka Muhammada (pokój i błogosławieństwo z nim) był dzień, kiedy jego ukochany, półtoraroczny syn Ibraheem umarł. Wszystkie dzieci Proroka zmarły za jego zycia, oprócz jego córki Fatimy, która umarła niedługo po śmierci Proroka Muhamamda (pokój i błogosławieństwo z nim). 

W tym dniu coś wspaniałego wydarzyło się na niebie, nastąpiło zaćmienie słońca i ludzie zaczęli rozpowszechniać pogłoski, że zaćmienie słońca nastąpiło z powodu śmierci syna Proroka (pokój i błogosławieństwo z nim). Jaki lepszy dowód mógłby być dla koczowniczej grupy beduińskich pogan, którzy czcili słońce i księżyc, niż to, że ich fałszywy bóg zaszedł z powodu śmierci syna Proroka (pokój i błogosławieństwo z nim). Ale Prorok (pokój i błogosławieństwo z nim) nie był tym, kto wierzy w zabobony i nasza religia nie uczy dziwacznych mitologii, aby udowodnić swoją autentyczność.

Kiedy nastało zaćmienie słońca Prorok (pokój i błogosławieństwo z nim) odpowiedział:

„Zaćmienie słońce i księżyca nie następuje z powodu śmierci czy narodzin kogokolwiek, ale są to dwa znaki wśród Znaków Boga Jedynego. Więć jeśli zobaczycie je, śpieszcie się wspominać Boga (dua, szukanie wybaczenie) i  wykonujcie specjalną modlitwę [Salaat al-Kusoof]. (modlitwa w chwili zaćmienia słońca, aby wychwalać Boga Jedynego). [Sahid Buhari]

Słońce i księżyc są wspaniałymi stworzeniami Boga Jedynego (Allah), a ich zaćmienie jest niesamowitym wydarzeniem, które są Znakami Potęgi i Siły Boga Jedynego.

„On jest Tym,
który uczynił słońce jasnością,
a księżyc światłem;
i który wyznaczył dla niego fazy,
abyście znali liczbę lat i rachunek.
Bóg stworzył to niewątpliwie
w całej prawdzie,
rozdzielając znaki
dla ludzi, którzy wiedzą.

Zaprawdę, w kolejnej zmianie nocy i dnia,
jak i w tym, co stworzył Bóg
w niebiosach i na ziemi,
są znaki dla ludzi bogobojnych!” [Koran 10:5-6]
„Wśród Jego znaków są:
noc i dzień, słońce i księżyc.
Nie wybijajcie pokłonów
ani słońcu, ani księżycowi!
Wybijajcie pokłony przed Bogiem,
który je stworzył
- jeśli Jego czcicie!”
[Koran 41:37]


Salaat al-Kusoof jest Sunnah mu’akkadah (uzgodnioną sunną) zgodnie z konsensusem uczonych.
Czas Salaat al-Kusoof trwa od początku zaćmienia, aż się skończy, ponieważ Prorok  (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: "Kiedy widzisz to, módl się" (uzgodnione). Według innego hadisu: "Jeśli zobaczycz cokolwiek z tego (zaćmienia),módl się, aż się skończy." (Przekazane przez Muslim).

Salaat al-Kusoof nie powinna być wykonywana, gdy zaćmienie się skończy, bo czas tej modlitwy minął.
Sunną jest modlić się Salaat al-Kusoof w jamaa'ah (zgromadzenie), bo to jest to, co Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) robił, ale jest dopuszczalne, aby modlić się indywidualnie, tak jak w przypadku wszystkich innych naafil  (nadobowiązkowych) modlitw. Jednak, modlitwa w zgromadzeniu jest lepsza.