Mojższesz, Jezus i Muhammad pokój z nimi

Chrześcijanie nie powinni być może zbytnio zdziwieni, gdy odkryją, że Mojżesz i Jezus nauczali dokladnie te same rzeczy. Faktem jest przecież, że obydwaj otrzymali objawienie z tego samego źródła. Pomysł , że Bóg zmienił się z dnia na dzień z surowego Boga Starego Testamentu na pełnego miłosierdzia Boga Nowego Testamentu dogodnie tłumaczy małe niezgodności po między obydwowa objawieniami. Nie wszyscy chrześcijanie gotowi są jednak przyjąć takie wytłumaczenie. Dla tych chrześcijan, którzy utrzymują że Bóg jest doskonały i niezmienny, będzie trudniej odkryć różnice
w nauce Mojżesza i Jezusa. Jezus był przecież rabbim, który żył i nauczał to samo Prawo Starego
Testamentu, które Mojżesz wcześniej przekazał.

 “Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków.” mówi Jezus w Ew. wg św. Mateusza 5:17. “Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”


I oto stajemy przed ważnym pytaniem. Jeśli nauka Mojżesza i Jezusa nasuwa przypuszczenie ciągłości Starego i Nowego Testamentu, jak w takim razie powinniśmy patrzeć na zgodność
między naukami Mojżesza, Jezusa i Muhammada, proroka Islamu? (choć Mahomet jest często używanym polskim tłumaczeniem imienia proroka islamu, Muhammad jest jednak oryginalnym arabskim imieniem tego proroka i jako takie powinno być używane; przy p. tłum.). Jeśli nie poprzez objawienie, w jaki inny sposób Muhammad tak dokładnie przekazał prawdziwe nauki Mojżesza i Jezusa?

Nie ma się co dziwić że chrześcijanie zarzucają mu plagiat. Jednak, jak to opisujemy w drugiej z książek z tej serii, fakty historyczne zaprzeczają takiej możliwości. Nowy Testament został przetłumaczony na język arabski stulecia po śmierci Muhammada, a słowna tradycja przekazywana z ust do ust wśród arabskich chrześcijan w czasach proroka Muhammada była uznawana za herezję przez kościół. Pamiętając o tym, ze zdziwieniem można by przyjąć fakt, że Święty Koran nie przekazuje heretycznych poglądów o Jezusie (popularnych wśród wczesnych arabskich chrześcijan), ale prawdę przekazywaną przez Biblię....

fragment książki: "Pierwsze i ostatnie przykazanie, cz. I" Laurence B. Brown

O tłumaczeniu Koranu

Alfred Guillaume, orientalista i tłumacz napisał w jednej ze swoich książek: 

“Koran jest jednym z klasyków światowej literatury, który nie jest w stanie być przetłumaczony bez ogromnej straty jego wartości.”

Ta opinia jest poparta przez Arthura J. Arberry, autora innego tłumaczenia Koranu (The Koran Interpreted):

“Przyznałem rację ortodoksyjnej muzułmańskiej opinii... że Koranu nie da się przetłumaczyć.”


Stąd też potrzeba wielu tłumaczeń Koranu, gdyż żadne pojedyncze tłumaczenie, a niektórzy powiedzieliby nawet – żadna kolekcja tłumaczeń, nie jest w stanie należycie przekazać znaczenia arabskiego oryginału.

[fragment książki: :Pierwsze i ostatnie przykazanie. cz.I" Dr Laurence B. Brown]

Fragmenty książki "Cztery sekundy raju" Tomasza Imrana Stefaniuka

"...Podjął już decyzję i cokolwiek się wydarzy, on prawdopodobnie już zawsze będzie żył bez "bozi". Inna rzecz, jak długo będzie trwało to "zawsze". 

Chciałem go spytać, czy jesli podejmie decyzję, że nie ma świata, to czy wówczas świat przestanie istnieć? Czy jeżeli postanowimy, że będziemy żyli wiecznie, to czy rzeczywiście nigdy nie umrzemy? Tak podobno miał nigdyś stwierdzić Goethe - że nigdy nie umrze....Czy moja wola może zmieniać prawa obowiązujące w tym wszechświecie, prawa ustanowione przecież nie przeze mnie? Kiedy człowiek to sobie wreszcie uświadomi, że jego myślenie życzeniowe zmienia obraz świata jedynie w niewielkim stopniu?" 

"- Wierzę, że coś tam jest....- dodaje.

Takie lub podobne słowa potrafia mnie naprawdę załamać. Człowiek, który mówi, że "coś tam jest", nie chce i nie będzie poszukiwać prawdy. Konkrety go nie interesują. Taka osoba podjęła już decyzję, mimo że nie zdobyła jeszcze wystarczającej wiedzy. Mówi: "Daj mi spokój, nawet nie zamierzam tego rozważać."

"Nie ma przymusu w religii, tak mówi Koran - myślę. To zresztą nie moja sprawa. Każdy ma prawo do własnych wyborów, decyzji i tak dalej. Każdy ma zresztą również prawo do popełniania własnych błędów."

ZACYTOWANO FRAGMENTY KSIĄŻKI: "CZTERY SEKUNDY RAJU" TOMASZA IMRANA STEFANIUKA