Pokazywanie postów oznaczonych etykietą tłumaczenie wykładów. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą tłumaczenie wykładów. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 15 lipca 2014

Tafsir sury al-Fatiha, cz. 2, Ar-Rahman ar-Raheem

Ar-Rahman ar-Raheem




Po nazwaniu siebie Panem, w następnym wersie Bóg opisuje siebie الرحمن الرحيم

Najbardziej popularnym tłumaczeniem tego wersu jest:

‘Najbardziej Litościwy (Dobroczynny), Najbardziej Miłościwy’ 

We współczesnym kontekście, takie tłumaczenie nie spełnia swojego celu, ponieważ słowa te są rzadko używane w normalnej mowie i literaturze, aby zostały właściwie zrozumiane.


Zasadniczo tłumaczenie jest dokładne, pod względem tego, jak arabski odnosi się do Miłosierdzia, jednak zarówno ar-Rahman i ar-Raheem są pochodnymi Miłosierdzia. 

Z tego powodu tak ważne jest, aby rozumieć we właściwy sposób, dlaczego te dwa słowa się różnia. Ogólnie rzecz biorąc, gdy stosowane są synonimy w takim samym zdaniu w języku arabskim, łączą się ich unikalne cechy.


Podobnie w tej sytuacji. Oba te słowa mają Rahmah w swoich korzeniach. ‘Rahmah’ oznacza ‘miłosierdzie’ po arabsku i także jest używane jako ‘łono’ matki. Pochodzi to od arabskiej idei miłosierdzia łona matki, gdzie płód nie ma żadnych obaw i wszystkie jego potrzeby są pod opieką matki --- więc dziecko jest pod łąską matki, pod każdym względem. Jednak, ponieważ są one używane razem, przynoszą swoje cechy do tego wersu.

 Ar-Rahman ma trzy funkcje w strukturze językowej i w znaczeniu.


1. Z definicji, jest to coś, ekstremalnego. Dodanie 'aan' na końcu jest hiperbolą, odnosi się do łaski w coś niewyobrażalnego, ekstremalnego; Bóg jest bardzo, niewyobrażalnie miłosierny


2. Struktura ta oznacza również, że jest to coś, co dzieje się w teraźniejszości. Na przykład, widzisz kogoś przekazującego pieniądze na kogoś, kto jest w potrzebie, a ty nazywasz tego człowieka hojnym. To dzieje się w teraźniejszości i hojność danej osoby przejawia się w tej chwili, więc implikacjia twojego opisu jest inna, niż gdybyś opisywał tą osobę swojemu przyjacielowi. W tym ostatnim przypadku można jeszcze nazwać osobę hojną, ale nie daje gwarancji, że osoba jest nadal hojna. 


3. Trzecią unikalną cechą tej struktury jest krótkotrwałość, co oznacza coś, co nie jest stałe.

Można to również zauważyć wśród innych wyrazów arabskich, które brzmią tak samo, jak głodny   جوعان spragniony عطشان , zły i wszystkie te słowa mają wspólną cechę, a mianowicie, że są tymczasowe, są obecne, a później coś je kończy: jedzenie kończy głód, picie kończy pragnienie. I ta cecha wskazuje, że to miłosierdzie Allah jest tymczasowe i coś je zakończy.


Bazując na tym, rozumiemy, że Allah jest ar-Rahman, co oznacza, że jest On niezmiernie miłosierny dla nas teraz, ale może przestać byc miłosierny w chwili, kiedy przestaniemy być posłuszni.


Jeśli chodzi o ar-Raheem, nadaje wersowi dwa inne unikalne cechy językowe:


1. Oznacza to trwałość. Tak więc Bóg jest ar-Raheem i wiecznie miłosierny, zawsze miłosierny, stale miłosierny, nieskończenie miłosierny, a Jego miłosierdzie zawsze tam będzie.
 

2. Po drugie, nie koniecznie dzieje się teraz. Oznacza to, że Bóg jest miłosierny i zawsze Jego miłosierdzie jest bezterminowe, ale nie może być miłosierny dla nas w tej chwili. 

To w rzeczywistości uzupełnia znaczenia ar-Rahman. To dlatego, że w tym wersie, Bóg w pełni opisujące Jego miłosierdzie i w innych miejscach Koranu, możemy stwierdzić, że pewien rodzaj miłosierdzia jest określany, o którym mowa --- np. w Surze ar-Rahman, Bóg wymienia błogosławieństwa, które są bardzo przydatne, obecne już teraz, ale chwilowe, a więc On odnosi się do Jego miłosierdzia przez nazywanie Siebie ar-Rahman. Więc w tej surze, Bóg dał nam kompletną definicję Swojego miłosierdzia. 


"On jest niewyobrażalnie, niezmiernie miłosierny teraz i jest wiecznie miłosierny, ale jednocześnie gdy Jego miłosierdzie zawsze będzie dostępne, to niekoniecznie może nas obdarzyć w teraźniejszości i może zabrać je od nas, jeśli zechce.”


Na marginesie, zalecamy, aby rozpocząć naszą działalność z Bismilah i w nim szukamy miłosierdzia Allaha, mając na uwadze znaczenie tych dwóch opisów.


Inna zaleta tego wersu leży w kolejności w jakiej te dwa słowa są wymienione, teraźniejszość jest wspomniana najpierw, a potem przyszłość. 

Aby zrozumieć, wyobraź sobie, że potrzebowałeś pieniądzy na opłacenie czynszu, a ktoś przyszedł do ciebie podyskutować na temat interesującej możliwości inwestycyji, która przyniesie zyski w przyszłości. Nie będziesz zwracać uwagi na tę dyskusję, w obecnej sytuacji, bo potrzebujesz pomocy teraz (w teraźniejszości). Kiedy twoje teraźniejsze sprawy są rozwiązane, wtedy zaczynasz się martwić o przyszłość.


Ponieważ, ar-Rahman dotyczy teraźniejszości, to jest to, czego potrzebujemy najpierw, w tej chwili, a więc jest wymienione jako pierwsze. Natomiast w chwili kiedy nasze obecne obawy są rozwiązane, zaczynamy martwić się o przyszłość, a ar-Raheem dba o nasze przyszłe zmartwienia. Bóg nas stworzył i wie najlepiej, co, jak i kiedy czegoś potrzebujemy. Ten wers wyraźne wskazuje na to.


W świetle powyższego, dowiedzieliśmy się, jaki jest szczegółowy opis Boga, mimo, że przejawia się tylko w dwóch słowach. az-Zamakhshari powiedział kiedyś, że ‘ar-Rahman i ar-Raheem’, pierwszy jest jak ogromne, gwałtowne fale oceanu, a drugi jest jak spokojne morze. I trudno im sobie wyobrazić oba razem i oni nie mogą sobie wyobrazić te dwa imiona w tym samym czasie, są one poza naszą wyobraźnią."  

To jest błąd ludzi, którzy starają się zdefiniować miłosierdzie Boga bez brania pod uwagę tych znaczeń, a to prowadzi ich do błędnych konkluzji i wątpliwości:


„Czemu istnieje przemoc na świecie, jeśli Bóg jest Miłosierny? lub  Bóg jest niezmiernie Miłosierny i wybaczy nam wszystkie nasze błędy.”


Twierdzenie, że w pełni rozumie się miłosierdzie Boga jest błędem, to wykracza poza naszą zdolność. Możemy tylko chwalić Boga, że dał nam ograniczoną ilość wiedzy o Jego miłosierdziu, dzięki tym  dwóm słowom i ich cudzie językowym.


Ibn Abbas, radi Allahu anhuma, opisał ar-Rahman, jako ten, który jest dla wszystkich stworzeń we wrzechświecie, ale ar-Raheem jako jedynie dla wierzących. Co oznacza, że ​​łaska i nagroda po śmierci jest tylko dla wierzących, choć wszyscy i wszystko jest w stanie skorzystać z błogosławieństw Allaha w tym świecie.


Należy również pamiętać, że jeśli Bóg pominąłby jedno z nich, czy to ar-Rahman czy ar-Raheem, byłby chaos w świecie albo z powodu braku błogosławieństw albo odpowiedzialności.


źródło: Bayyinah tafsir of Nouman Ali Khan





 

 


poniedziałek, 14 lipca 2014

Tafsir sury al-Fatiha, cz.1 'Alhamdulillahi Rabil Aalamin'

Bismillaah ar-Rahman ar-Raheem

Al hamdu lillaahi rabbil ‘alameen
Ar-Rahman ar-Raheem Maaliki yaumid Deen
Iyyaaka na’abudu wa iyyaaka nasta’een
Ihdinas siraatal mustaqeem
Siraatal ladheena an ‘amta’ alaihim
Ghairil maghduubi’ alaihim waladaaleen 
Aameen

  W Imię Boga Miłosiernego i Litościwego!

  Chwała Bogu, Panu światów,

Miłosiernemu i Litościwemu,

Królowi Dnia Sądu.

Oto Ciebie czcimy i Ciebie prosimy o pomoc.

  Prowadź nas drogą prostą

  drogą tych, których obdarzyłeś dobrodziejstwami;
      nie zaś tych, na których jesteś zagniewany, i nie tych, którzy błądzą.


Alhamdulillahi Rabbi al Aalameen

 

 ٱلۡحَمۡدُ هَ لِلَّ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمَين


Istnieje różnica opinii, jeśli chodzi o to, czy to jest pierwszy werset sury czy drugi (pierwszym miałby być bismilah). W poniższym wyjaśnieniu, będziemy podążać za pierwszą opinią, a mianowicie, że jest to pierwszy werset.


Wyrażenie ‘Alhamdulillah’ jest szerszym pojęciem, nie oznacza jedynie podziękowań, bowiem podziękowania nie wymagają i nie sugerują wychwalania – raczej zawiera w sobie większe znaczenie. Ibrahim (pokój z nim) podziękował swojemu ojcu, ponieważ Allah nakazał mu to zrobić, ale nie wychwalał go. Bóg zasługuje na podziękowanie i uwielbienie jednocześnie. Dlatego, w wyrażeniu, ‘Alhamdulillah’ uwielbienie i podziękowania sa połączone ze sobą. 

Dlatego, właściwym tłumaczeniem tej części wersetu byłoby:

‘Wszelka chwała i podziękowania należą się Bogu’.


Trzeba zauważyć, że rzeczownik odsłowny (odczasownikowy) ‘pochwała’ jest wspomniany tutaj jako rzeczownik, a nie czasownik (wychwalać Boga). Ta subtelna cecha sugeruje trwałość, gdzie rzeczowniki oznaczają trwałość, a czasowniki ograniczenie czasowe. I to jest właściwe, ponieważ wychwalanie Allah jest nieskończone, było przed nami, jest teraz i pozostanie po nas. Także, kiedy mówimy ‘Alhamdulillah’, deklarujemy, że wszelka chwała i podziękowania należą się Allah i że są one niezależne od nas.


Kolejna część ‘Rabb Aalameen’ ma wielki wpływ na nasze życie. Przeważnie słowo ‘Rabb’ jest tłumaczone jako 'Pan', mimo że jest to prawdopodobnie najbliższe znaczenie w języku polskim, to nie ukazuje w pełni kontekst Quranu.


Słowo ‘Rabb’ w tym wersecie jest powiązane ze słowem ‘Huda’, które oznacza ‘poradnictwo, kierownictwo, pokierowanie, wskazówka’. Jest to logiczne, bowiem pierwszym zachowaniem niewolnika wobec jego pana byłoby zapytanie się o poradnictwo i instrukcje. Po arabsku wskazówka jest powiązana z ‘Hadiya’, co oznacza ‘podarunek’. Dla Arabów wskazówka również była darem, dla beduina, który zgubił się na pustyni, nic nie jest bardziej wartościowe, niż pokierowanie. Mówienie o ‘panu’ byłoby niekompletne bez wspomnienia o ‘niewolniku’ nad którym jest pan. Podobnie, następna część wersetu wspomina niewolnika jako ‘Aalameen’, które odnosi się do wszystkich rodzajów istot stworzonych lub rzeczy we wszechświecie, ale w szczególności do ludzi i dżinów.


W Quranie, słowo ‘Rabb’ wymienione jest prawie tak samo często, jak słowo ‘wskazówka’ (هدى), np.:


Innani hadaani rabbi ila siratil mustaqim, sabbihisma rabbikal a’alaa.


 

Naturalnym pytaniem byłoby pytanie o ich relacje.


Jeśli pan nie mówi nic do swojego niewolnika, niewolnik mógłby zapytać się swojego pana, co chce, aby zrobił, ponieważ bez instrukcji jak mógłby być jego niewolnikiem? Niewolnik nie może być niewolnikiem swojego pana, bez bycia posłusznym wobc swego pana. Natomiast posłuszeństwo jest aktem na podstawie wiedzy w formie instrukcji od swojego pana i jego wskazówki. Jeśli sługa postępuje wbrew tej wiedzy, wtedy zbłądzi. Dlatego zaraz po zadeklarowaniu Boga jako Pana (Rabb), odrazu pytamy się o wskazówkę. 


Także szczegółowe tłumaczenie tego wersetu byłoby:

‘Wszelka chwała i podziękowania należą się Allah, Pana wszelkiej rzeczy i wszystkiego, co zostało stworzone przez Niego.”


 

A Allah wie Najlepiej.

źródło: bayyinah tafsir of Nouman Ali Khan