poniedziałek, 16 września 2013

Używanie śliny podczas ruqya




Zostało przekazane od Ibn Abbas (niech Allah będzie z niego zadowolony), że Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział: 

“Kiey osoba odwiedzająca chorego, który nie jest umierający, powie siedem razy w jego obecności: 

„Proszę Allah Wszechmogącego, Króla Wielkiego Tronu, aby cię uzdrowił”, Allah uzdrowi go od tej choroby.”"

Przekazane przez Abu Dawood (3106), sklasifikowany jako sahih przez al-Nawawi w Adhkaar (s.180) i przez al-Albani w Sahih Abi Dawood.

Podczas recytowania ruqyahs nad sobą, powinieneś potrzeć twoją ręką po jego twarzy, klatce piersiowej i brzuchu, jak Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) robił i powinieneś siedzieć blisko chorego głowy, abyś oddychał nad nim recytując ruqyah. Nie ma nic złego w lekkim dmuchnięciu razem z małą ilością śliny na jego twarz podczas recytacji.

Ibn al-Qayyim powiedział: 

"Ruqayah pochodzi z serca i ust osoby recytującej ruqyah, więc jeśli recytacji towarzyszy trochę jego śliny i oddechu, ruqyah będzie mieć silniejszy efekt."

 Zaad al-Ma’aad (4/164).
 
Nie ma nic złego w tym, kiedy osoba dmucha wraz ze śliną po recytacji Quranu (np. Al-Fatiha – która jest jednym z najlepszych rodzajów ruqyah recytowanych nad chorą osobą, recytuje al-Fatiha a następnie dmucha w wodę). Niektórzy z poprzedników (Salaf) robili tak i jest to efektywne i korzystne, jesli Allah tak zechce. Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) dmuchał w swoje ręce kiedy szedł spać, po wyrecytowaniu sur : Qul Huwa Allaahu Ahad,  Qul A’oodhu bi Rabbi’l-Falaq i Qul ‘A’oodhu bi Rabbi’l-Naas, a następnie pocierał swoimi dłońmi po twarzy i tak daleko w dół po ciele jak mógł dosięgnąć.

Fataawa al-Shaykh Ibn ‘Uthaymeen, 1/107.

piątek, 13 września 2013

Czy leczenie choroby jest obowiązkowe?

W islamie leczenie choroby, nie jest obowiązkowe, część uczonych, takich jak Hanafi i Maliki, uważa, że jest dozwolone, a część jak Szafi i al-Qaadi, Ibn ‘Aqeel i Ibn al-Jawzi wśród Hanbalis, mówią, że jest mustahabb (zalecane), ze wzgledu na hadis, że Allah zesłał chorobę i lekarstwo i uczynił dla każdej choroby lekarstwo.więc leczcie się, ale nie używajcie niczego haram (zabronionego). Dla Szafi leczenie jest mustahabb, gdy nie ma pewności, że będzie korzystne, ale kiedy jest pewność, że leczenie będzie korzystne, to jest wahijb (konieczne) lub fard (obowiązkowe), jak np. transfuzja krwi.

 Podsumowując, leczenie nie jest obowiązkowe według uczonych, chyba że-według niektórych uczonych- istnieje pewność, że leczenie to będzie korzystne.

(zobacz Haashiyat Ibn ‘Aabideen, 5/215, 249; al-Hidaayah Takmilat Fath al-Qadeer, 8/134; al-Fawaakih al-Dawaani, 2/440; Rawdah al-Taalibeen, 2/96; Kashshaaf al-Qinaa’, 2/76; al-Insaaf, 2/463; al-Aadaab al-Shar’iyyah, 2/359ff, Haashiyat al-Jumal, 2/134).

Kiedy można odłączyć człowieka od maszyny podtrzymującej życie?



W Szariah, osoba jest uważana za zmarłą, a zatem podlega wszystkim orzeczeniom dotyczącym zmarłego, gdy jeden z dwóch znaków występuje:

Kiedy jego bicie serca i oddech zatrzyma się całkowicie, a lekarze zdecydują, że nie mogą one być ponownie przywrócone.

Gdy wszystkie funkcje jego mózgu zatrzymają się całkowicie i doświadczeni  lekarze i specjaliści stwierdzą, że stan ten jest nieodwracalny, a prace mózgu nie da się przywrócić.(mózg uległ zniszczeniu)

W tych okolicznościach dopuszczalne jest wyłączenie systemów podtrzymywania życia, nawet jeśli niektóre części jego ciała - takie jak serce, na przykład - nadal funkcjonuje sztucznie przy pomocy tych maszyn.

Majma’ al-Fiqh al-Islami, p. 36.

sobota, 3 sierpnia 2013

Proces samorozwoju.




Droga do Boga jest oświetlona jedynie wtedy kiedy człowiek rozpoznaje centralne miejsce Boga w swoim życiu i stara się rozwijać siebie zgodnie z tym. Wysłannnik Allah (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział:

„Jeśli ktoś pragnie wiedzieć, jaką pozycję zajmuje w oczach Boga, musi tylko zobaczyć , jakie miejsce daje Bogu (w swoim sercu i życiu)" [Hakim]

Terminem zbliżonym najbardziej do znaczenia samorozwoju w terminologii Quranu jest tazkiya. Tazkiya oznacza oczyszczenie i odnosi się do oczyszczenia ludzkiej jażni z wszystkiego, co jest szkodliwe, niepożądane i niemile widziane. Również odnosi się to do pielęgnowania i wzmocnienia wszystkich wlaściwości u człowieka, które są potrzebne do wzrostu i rozwoju, rozkwitu i kwitnienia.

[tłumaczenie fragmentu książki: "In the early hours. Reflections on spiritual and self development'" Khurram Murad

Prawdziwa wartość kobiety, O muzułmance, która poskarżyła się Allah.









Przejdźmy do następnego wydarzenia, które wydarzylo się za czasów RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam). 
Była kobieta, która była znana jako Khawla Bint Tha’labah.
Była żoną mężczyzny znanego, jako Aws Ibn Al-Samit.
Brat Ubada Ibn Al-Samit.
Co się stało tej kobiecie?
Zestarzala się.
I kiedy zestarzała się, pewnego dnia,
Miala małą dyskusję, spór  ze swoim mężem, który również był dość stary.
Wtedy spojrzał na nią i powiedział: „Jesteś jak moja Matka.”
„Jesteś jak moja Matka.”
Co oznacza, że nie interesuję się tobą więcej.
Po tym, wyszedł.
Spędził trochę czasu ze swoimi przyjaciółmi i tym podobne i wrócił.
Teraz chciał mieć relacje z nią, chciał spać z nią ponownie.
Więc ona odmówiła, powiedziała: „Nie, powiedziałeś, że jestem jak twoja Matka, co rozumiesz przez to?”
„Idę do RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam)”
„Każdego dnia mówisz coś, co mnie rani”
„Teraz, kiedy jestem stara, nie mogę więcej mieć dzieci, Byłam młoda i spędziłam  młodość  z tobą „
„Zestarzałam się z tobą aż osiągnęłam ten wiek, wszystkie dzieci ,jakie mam dla ciebie, twoje dzieci”
„Teraz, kiedy jestem stara, ty rzucasz ten komentarz, jesteś niezainteresowany”
„Idę do Rasulallah (salla Allahu alejhi wa sallam) z tego powodu”
„I nie pozwolę ci mnie dotknąć!”
Aż Allah (subhana wa taalla) zdecyduje, co powinno się tutaj wydarzyć, ta wypowiedź jest zbyt ciężka”
I to zdarzało się dość często w tamtym czasie, kiedy mężczyźni mieli w zwyczaju
Mówić swoim żoną, że: „Jesteś jak moja Matka”. Co oznacza, że nie interesuję się toba więcej.
Takie jest znaczenie tej wypowiedzi. Jest znana jako „ghihar” w arabskim języku.
Więc poszła do RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam) i powiedziała:
„Ya RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam) skarżę się Bogu (Subhana wa taalla)”
„I chcę poinformować cię o mojej sytuacji”
„Byłam młoda, byłam piękna, poślubiłam Aws Ibn Al-Samit, jak wiesz on jest moim kuzynem”
„I jest moim mężem, teraz po wielu latach nie mogę mieć dzieci”
„I widzisz jak teraz wyglądam, jestem starszą kobietą”
„On jest niezainteresowany i rzuca komentarze, które ranią mnie każdego dnia”
„Dzisiaj powiedział mi, że :”Jesteś jak moja Matka”
„Następnie chciał wrócić i dotknąć mnie, powiedziałam mu nie”
„Idę do Muhammad’a (salla Allahu alejhi wa sallam) i chcę pożalić się Allah z tego powodu”
Więc RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam) popatrzył się na nią i powiedział:
„Ya Hawla, to jest twój mąż, to jest twój kuzyn, idź i pogódź się z nim”
„Powiedział to, dobrze, nie musisz pozostawać z dala od niego z tego powodu”
„Nieważne, wybacz mu”
I kiedy wstała, była zadowolona, bo to był Muhammad (salla Allahu alejhi wa sallam),
Ale czekała, bo powiedziała:
„Teraz skarżę się Allah! I czekam na objawienie”
Natychmiast kiedy wstała, Aisza (niech Allah będzie z niej zadowolony) powiedziała:
„Byłam w innym pokoju, ale usłyszałam, że Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) recytował werset głośno”
„I wiedziałam, że objawienie przyszło w tym momencie”
[Quran, wers Al-Mujadila, 58:1]
„Bóg usłyszał słowa tej, która dyskutowała z tobą w sprawie swego męża i która skarżyła się Bogu; a Bóg słyszał waszą rozmowę. Zaprawdę, Bóg jest słyszący, widzący!”

Natychmiast kiedy RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam) wyrecytował to objawienie, kobieta została zawołana z powrotem.
Chwilkę później powiedziano jej,( że Allah objawił werset dla niej) subhanAllah, była we łzach
„Poskarżyłam sie Allah i wers został zesłany”, Allah powiedział: „Słyszałem skargę tej kobiety”
Następnie, Allah subhana wa taalla, kontynuował:
[Quran, wers Al-Mujadila, 58:2]
„Ci spośród was, którzy się rozwodzą ze swoimi żonami, mówiąc: "Bądź dla mnie jak plecy mojej matki!" - one przecież nie są ich matkami, matki to te, które ich urodziły - oni z pewnością mówią słowa godne nagany i pełne fałszu. Zaprawdę, Bóg jest .odpuszczający, przebaczający!”
„Ci, którzy mówią te słowa do swoich żon”
„Powinni wiedzieć, że te słowa są najbardziej niebezpieczne, szkodliwe słowa
Całkowicie odrzucone, nie do przyjęcia przez Allah.
Mąż powinien uważać, jakie słowa mówi do swojej żony.
Szczególnie w tym wieku, po tym, jak żyły z wami tyle lat, teraz pokazujecie brak zainteresowania,
Allah subhana wa taalla, jasno wyraził w tym wersecie, że odrzuca tego rodzaju wypowiedzi od kogokolwiek,
Niech Allah subhana wa taalla chroni nas wszystkich, ameen
Allah, potwierdził tej kobiecie, że nie może pozwolić temu mężczyźnie dotknąć się
Aż nie zapłaci on kompensatę za wypowiedzenie tych słów.
Więc jaka była rekompensata?
Rekompensatą bylo albo uwolnienie niewolnika, o czym mowa  w otwierającym wersecie tej sury
W rzeczywistosci sura ta jest znana, jako Sura Al-Mujadila (58): „Kobieta, ktora przyszla sie poskarżyc.”
Takie jest znaczenie „Mujadila”, Ta, ktora przyszla poskarżyć się Prorokowi (salla Allahu alejhi wa sallam)
Więc musiał on uwolnić niewolnika, dlatego Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) powiedział jej:
„O Khawla, twój mąż musi uwolnic niewolnika zanim cię dotknie”
Ona odpowiedziała: „O RasulAllah, Aws Ibn Samit, nie znasz go, on niczego nie ma, on nie ma niewolnika.”
Allah subhana wa taalla, objawił kolejną część wersu:
„Jeśli nie jesteście w stanie uwolnić niewolnika, więc musicie pościć 60 kolejnych dni bez utraty jednego dnia”
„Wtedy możesz powrócić do niej”
Więc popatrzyła się ona na RasulAllah i była w szoku, powiedziała:
„Ya RasulAllah, on jest starszym mężczyzną, nie może pościć nawet jednego dnia, on płaci Fidyah (jeden posiłek dla jednej biednej osoby za każdy dzień postu, jeśli nie jest w stanie pościć)
„On nie może pościć jedneg dnia, jakby mógł przepościć 60 dni?”
Kolejna część wersu została objawiona.
„Ktokolwiek nie jest w stanie pościć 60 kolejnych dni, niech nakarmi 60 osób”
Ona powiedziała, Ya RasulAllah (sallaAllahu alejhi wa sallam)! On nie ma nic, nikogo nie jest w stanie nakarmić.”
Więc RasulAllah (salla Allahu alejhi wa sallam) popatrzył sie na nią i powiedział:
„O Khawla, mam tutaj tą kwotę, weź to, starczy na nakarmienie 30 ludzi.”
Ona powiedziała: „Mam coś, co do mnie należy i upewnie się, że nakarmię kolejne 30 osób.”
„Będziemy mieć 60 więc, pozwolę mu wrócić do mnie.” Subhanallah
Obydwoje, Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) i Khawla
Rozwiązali problem.
I zostało przekazazne, że  po tym, był on najlepszym,
Najlepszym dla swojej żony.
Zawsze miał w zwyczaju upewniać się, ze to co wypowie, było zawsze, zawsze nieskazitelne i  czyste.
Pozwólcie mi wspomnieć Umar Ibn Khattab (niech Allah będzie z niego zadowolony), pewnego dnia był na wyprawie z armią, całą swoja armią.
Po śmierci RasulAllah (salla Allah alejhi wa sallam)
Zatrzymał calą armię pewnego dnia, bo była tam pewna starsza kobieta,
Bardzo stara kobieta, która uczyniła znak ręką do Umar’a Ibn Khattab’a (niech Allah będzie z niego zadowolony),
I zatrzymał całą armię na chwilę, wszyscy się zatrzymali,
Zszedl z konia lub wielbłąda, na którym jechał.
Poszedł porozmawiać z tą starszą kobietą, uśmiechnął sie do niej, skinął głowę.
Rozwiązał jej problem i pozwolił jej się poprowadzić.
Ona była zadowolona i powrócił on na swojego konia czy wielbłąda, a niektórzy Towarzysze powiedzieli:
„Ya Amirul Mu’mineen! Dzisiaj zatrzymałeś cała armię dla jednej kobiety”
„I chciałeś wysłuchać, co ma ona do powiedzenia.”
Amirul Mu’mineen Umar Ibn Khattab (niech Allah będzie z niego zadowolony) odwrócił się i zatrzymał wszystkich jeszcze raz,
I powiedział: „Powinienem poinformować was o tej kobiecie? Ona jest tą kobietą, którą Allah wysłuchał”
„Wy mówicie mi, że miałbym jej nie wysłuchać?”
„Podniosła ona rękę do góry w ten sposób (machając jej ręką) i ja muszę zatrzymać się i wysłuchać, co ma do powiedzenia.”
„Kiedy przyszła się poskarżyć, jej imię to Khawla Bint Tha’labah (niech Allah będzie z niej zadowolony),
„Przyszła do Muhammad’a (salla Allahu alejhi wa sallam) z pewnego  powodu”
„Nie wstała i nie zrobiła kilku kroków jak,
„Gabriel przyszedł mówiąc, że Allah wysłuchał jej żalów i tutaj jest odpowiedź”
„Przysięgam, że ona może mnie zatrzymać tyle razy ile tylko zechce, zatrzymam ją”
„Ona posiada więc cnót niż inni.
To są wersety Quranu,
Siła Quranu,
Niech Allah subhana wa taalla, naprawdę i szerze obdarzy nas zmianą w naszym życiu ze względu na Allah (ameen Ya Rabb)

[tłumaczenie fragmentu wykładu Muftiego Menk'a]